Advertisement Advertisement
    Εγγραφείτε ›
A-  A+     Facebook  Instagram  RSS Feeds  RSS Feeds Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

Γουαδελούπη

Επιστροφή στον προορισμό

 

Γουαδελούπη, επι γης παράδεισος

Ημερομηνία: 27 Απριλίου 2009

Γουαδελουπη, επι γης παραδεισος

Η Γουαδελούπη, μια ξεχασμένη γωνιά της Καραϊβικής που από ψηλά μοιάζει με τεράστια πολύχρωμη πεταλούδα, λικνίζεται πάνω σε τιρκουάζ νερά και περιμένει να σας ταξιδέψει σε κόσμους ονειρικούς. Θα έχετε συντροφιά παρθένα φύση και χρυσές, τροπικές ακτές, βγαλμένες από τα καλύτερα όνειρά σας. Και όλα αυτά με την ασφάλεια που προσφέρουν οι υποδομές της Γαλλίας.

Η πρώτη μου γνωριμία με την Καραϊβική ήθελα να γίνει σε έναν τόπο μακριά από τα ταξιδιωτικά κλισέ της περιοχής, όπως Αγ. Δομίνικο, Μπαχάμες, Τζαμάικα κ.λπ. Επιθυμία μου ήταν να εξερευνήσω ένα νησί ασυνήθιστο, με όσο το δυνατόν καλύτερες υποδομές και να το παρουσιάσω με τη σειρά μου στο ελληνικό κοινό μέσα από τις σελίδες του Icons.

Το ψάξιμο στο χάρτη σταμάτησε στις Ν.Α. εσχατιές της Καραϊβικής, στο αρχιπέλαγος της Γουαδελούπης. Μαθαίνοντας ότι το νησί είναι γαλλικό έδαφος, σιγουρεύτηκα ότι ο συνδυασμός εξωτικού παραδείσου και ευρωπαϊκής οργάνωσης αποτελούσε το ιδανικό μέρος για να πω «Καλημέρα Καραϊβική».

Το οκτάωρο κουραστικό ταξίδι από το Παρίσι ξεχάστηκε μονομιάς μόλις το αεροπλάνο της Air France άρχισε να χαμηλώνει για να προσγειωθεί στο αεροδρόμιο της Pointe-A-Pitre. Εξωτικές παραλίες, καταπράσινη φύση και τα εντυπωσιακά κόκκινα δένδρα Flamboyant συνέθεταν ένα πολύχρωμο καλειδοσκόπιο.

Βγαίνοντας από το αεροδρόμιο, η γλυκιά αίσθηση και η μυρωδιά του ωκεανού άρχιζε πάλι να κατακλύζει τα πνευμόνια μου, όπως κάθε φορά που βρίσκομαι σε έναν εξωτικό προορισμό. Αψηφώντας το jet-lag, προσπαθούσα να μην χάσω ούτε μία εικόνα από τα μάτια μου, καθώς το αυτοκίνητο διέσχιζε τους καταπράσινους φιδίσιους δρόμους για να με πάει στο ξενοδοχείο που θα έμενα. Είναι εκείνη η λαχτάρα που όλοι νιώθουμε κάθε φορά που επισκεπτόμαστε έναν μακρινό τόπο, μαζί με μία αγωνία για το αν επιλέξαμε το κατάλληλο μέρος. Αν και το λυκόφως της ημέρας είχε αρχίσει να απλώνει σιγά-σιγά το πέπλο του, τα χρώματα του ουρανού συναγωνίζονταν σε ένταση τις γλυκές μυρωδιές των εξωτικών λουλουδιών.

Διάλεξα για διαμονή την περιοχή Grande Terre, που διαθέτει μία από τις δύο καλύτερες ακτές του νησιού, την Caravelle - εκεί που ίσως βρίσκεται ο παράδεισος. Το σκοτάδι είχε απλωθεί για τα καλά, κι επομένως το μόνο που μου είχε απομείνει ήταν να απολαύσω τους γευστικότατους μπουφέδες του Club Med και να παραδοθώ στην αγκαλιά του Μορφέα, μιας και η κούραση από το ταξίδι με είχε γονατίσει.

ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ
Το νησί που θα με φιλοξενούσε τις επόμενες δέκα ημέρες είναι Γαλλικό έδαφος από το 1635. Βρίσκεται ανάμεσα στην Καραϊβική και τον Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό, Ν.Α. του Πουέρτο Ρίκο. Όλη η περιοχή καλύπτει ένα αρχιπέλαγος εννέα κατοικημένων νησιών. Η συνολική έκταση της Γουαδελούπης είναι 1.780 τετρ. χλμ. και η ακτογραμμή της είναι 306 χλμ. Στην ουσία πρόκειται για δύο νησιά που το ένα είναι σχεδόν δίπλα στο άλλο και ενώνονται από μία γέφυρα λίγων μέτρων.

Η Grande Terre, το βόρειο νησί, χαρακτηρίζεται από κοιλάδες, χαμηλούς λόφους και τραχιά ακτογραμμή που την μαστιγώνουν αλύπητα τα κύματα του Ατλαντικού. Παρόλα αυτά όμως, διαθέτει μερικές από τις καλύτερες παραλίες της Καραϊβικής, που προστατεύονται από κοραλλιογενείς υφάλους, εξασφαλίζοντας έτσι τιρκουάζ κρυστάλλινα νερά, να τα πιεις στο ποτήρι.

Το νότιο νησί, η Basse Terre, είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι στην παρθένα φύση. Καλύπτεται από καταπράσινα βουνά και ηφαίστεια, πολύχρωμη εξωτική βλάστηση, τους καλύτερους ίσως καταρράκτες στην Καραϊβική, σπίτια με τυπική Κρεολική αρχιτεκτονική, αλλά και δαντελωτές ακτές με χρυσή άμμο.

Ο πληθυσμός της Γουαδελούπης είναι γύρω στους 450.000 κατοίκους. Από αυτούς, το 90% είναι μαύροι ή μιγάδες. Στη μειοψηφία των λευκών ανήκουν και οι κρεολοί που είναι απόγονοι των πρώτων αποίκων από τη Γαλλία. Οι κάτοικοι είναι ευγενικοί και φιλόξενοι και σπάνια θα έλθετε αντιμέτωποι με το διαπεραστικό βλέμμα των ντόπιων, όπως σε άλλα μέρη της Καραϊβικής. Σε αυτό συντελεί και το υψηλό επίπεδο ζωής σε σχέση με την υπόλοιπη περιοχή της διάσημης θάλασσας.

Η χώρα βασίζεται στη Γαλλία και τις μεγάλες επιχορηγήσεις και βοήθειες που της προσφέρει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα χρήματα που εστάλησαν για να ανακάμψει η οικονομία και η ζωή του νησιού μετά την έκρηξη του ηφαιστείου Soufriere το 1976 και του κυκλώνα Hugo το 1989. Στις μέρες μας διατυπώνονται κάποια αιτήματα για ανεξαρτησία, αλλά πάντα υποχωρούν μπροστά στα ευρώ της Γαλλίας.

Ο βασικός μισθός είναι γύρω στα €900-1.000, ενώ υπάρχει και έντονη ανεργία, ιδίως στους νέους. Οι κύριες πηγές εισοδήματος προέρχονται από τα προϊόντα του ζαχαροκάλαμου και το εμπόριο μπανάνας που φθάνει το 50% των κερδών των εξαγωγών. Ο τουρισμός παίζει πρωτεύοντα ρόλο στην οικονομία του νησιού και οι περισσότεροι επισκέπτες φθάνουν από τις Η.Π.Α. Ο πληθυσμός προτιμά να μένει απλωμένος περιφερειακά του νησιού σε καλαίσθητες κατοικίες, αποφεύγοντας τα αστικά κέντρα, δίνοντας ζωντάνια σε όλη την περιοχή.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑΔΕΙΣΕ
Τιτιβίσματα πουλιών και ένας γλυκός παφλασμός του κύματος ήταν οι πρώτοι ήχοι που άκουσα μόλις ξύπνησα. Βγαίνοντας στο μπαλκόνι του bungalow που έμεινα τη νύχτα, ανοιγόκλεισα τα μάτια μου για να βεβαιωθώ ότι δεν ονειρευόμουν ακόμα. Μία τεράστια ακτή με χρυσή άμμο, ήρεμα γαλάζια νερά και κοκκοφοίνικες μέχρι τη θάλασσα ήταν τα βασικά στοιχεία της ονειρικής σκηνογραφίας. Σαν συμπλήρωμα έρχονταν οι εικόνες των πρωινών κολυμβητών που δροσίζονταν κάτω από έναν καταγάλανο ουρανό, και κάποια μικρά καταμαράν που είχαν αγκυροβολήσει εκεί κοντά.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το Club Mediteranae, διάλεξε αυτή την προστατευμένη παραλία για να κτίσει το ξενοδοχείο του. Επηρεασμένος από  αυτό το θέαμα, αποφάσισα να περάσω τις πρώτες μου ημέρες στη Γουαδελούπη, μην κάνοντας απολύτως τίποτα, απολαμβάνοντας απλώς τον παράδεισο, μιας και η κόλαση της Αθήνας ήταν χρονικά πολύ κοντά μου.

Όσο περνούσε η ώρα, όλο και περισσότερος κόσμος κατέκλυζε την ακτή στήνοντας υπαίθρια πικ-νικ, ενώ οι νότες της τοπικής μουσικής Gwoke ξεπηδούσαν από τα ηχεία των φορητών στερεοφωνικών, και ντόπιοι πωλητές πωλούσαν την πραμάτια τους δίχως όμως να γίνονται φορτικοί.

ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ
Ξεκίνησα την πορεία μου για την πρωτεύουσα Pointe-A-Pitre περνώντας από το μεγαλύτερο τουριστικό θέρετρο του νησιού, την Gosier, με την τεράστια τουριστική υποδομή. Διαθέτει καλές και μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες, τροπικές ακτές, ενώ εκεί χτυπάει και η καρδιά της νυχτερινής ζωής του νησιού, αφού υπάρχουν πολλά bar και εστιατόρια.

Μπροστά από τις μικρές διαδοχικές εξωτικές ακτές υπάρχει και ένα μικροσκοπικό καταπράσινο νησάκι που ονομάζεται κι αυτό Gosier και διαθέτει υπέροχες αμμουδιές και φοίνικες, ενώ την αρτιστική του εικόνα συμπληρώνει ο λευκός φάρος που υπάρχει στην «κορυφή» του καταπράσινου λόφου. Είναι εύκολα προσβάσιμο και πραγματικά αξίζει να το επισκεφθείτε.

Φθάνοντας στις παρυφές της πρωτεύουσας, η κίνηση αρχίζει να γίνεται έντονη, όπως σε κάθε πρωτεύουσα που σέβεται τον εαυτό της. Δυστυχώς, η Pointe-A-Pitre δεν διαθέτει πολλά αξιοθέατα και μία ολιγόωρη επίσκεψη είναι αρκετή για να την γνωρίσετε και να κάνετε ένα «shopping therapy» στον κυριότερο εμπορικό δρόμο της, την Rue Frebault. Στις βιτρίνες των καταστημάτων θα βρείτε όλες τις εκφάνσεις -και τις τιμές- της Γαλλικής μόδας.

Η κοντινή πλατεία Victoire περιβάλλεται από όμορφα αποικιακά κτίρια, ιδιαίτερα δένδρα, ενώ στα πέριξ δρομάκια της υπάρχουν υπαίθριες αγορές λουλουδιών και τοπικών προϊόντων. Η πλατεία τελειώνει στην προκυμαία που δένουν οι ψαρόβαρκες και προσφέρει ένα ανεπανάληπτο φολκλορικό θέαμα. Χιλιάδες πολύχρωμα ψάρια περιμένουν υποψήφιους αγοραστές, ενώ οι διπλανές αγορές των μπαχαρικών και των οπωροκηπευτικών δίνουν έναν σουρεαλιστικό τόνο στην εικόνα, ακτινοβολώντας γνήσια Καραϊβική, με τα χρώματα και τα αρώματα που εκπέμπουν.

Στην Point-A-Pitre αξίζει να επισκεφθείτε το εργοστάσιο παραγωγής ρουμιού Madras και το μουσείο Σελσέρ που στεγάζεται σε ένα όμορφο ροζ αποικιοκρατικό κτίριο στη Rue Reynier 24 και θα σας δώσει την ευκαιρία να γνωρίσετε την ιστορία της Γουαδελούπης.

Το «hot spot» της πρωτεύουσας είναι η κοσμοπολίτικη μαρίνα όπου δένουν οι πολυτελείς θαλαμηγοί των κοσμικών της Καραϊβικής. Υπάρχουν πολλά και καλά cafe-bar και εστιατόρια όπου θα απολαύσετε τον καφέ ή το φαγητό σας με θέα στον ανοικτό ωκεανό και τις πράσινες μικρές βραχονησίδες που περιβάλλουν το λιμάνι.

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΗΝ GRANDE TERRE
Οι μέρες περνούσαν γρήγορα και η γνωριμία με το υπόλοιπο νησί δεν μπορούσε να περιμένει. Έτσι, με τη βοήθεια ενός ντόπιου οδηγού, του φιλικού Φίλιπ, και ενός 4x4, το συναρπαστικό οδοιπορικό ξεκίνησε.

Πρώτη στάση, το γειτονικό χωριό της Sainte Anne που βρίσκεται λίγες εκατοντάδες μέτρα μετά από την ακτή La Caravelle. Ήταν η πρώτη πρωτεύουσα του νησιού και φιλοξενεί μία από τις ωραιότερες ακτές όλων των Αντιλλών. Ο μικρός οικισμός φιλοξενεί γραφικά μπαράκια πάνω στην άμμο, όπου μπορείτε να απολαύσετε μία παγωμένη μπύρα με θέα τον ωκεανό.

Υπάρχουν πολλά καταστήματα και αξίζει να επισκεφθείτε την αγορά Village Artisanal, η οποία αποτελείται από 15 μπουτίκ που πωλούν σουβενίρ και παραδοσιακά προϊόντα.

Συνεχίζοντας φθάνουμε στο Saint Francois μέσα από μία διαδρομή πάνω στην άμμο - πολλές φορές για να διασκεδάσουμε λίγο με τα πλεονεκτήματα του 4x4. Το χωριό διαθέτει και αυτό μαρίνα και φιλοξενεί ένα τεράστιο γήπεδο γκολφ με 18 τρύπες, αλλά δεν στερείται και την φολκλορική εικόνα με την υπαίθρια ψαραγορά του.

Ακολουθώντας τον κεντρικό δρόμο, φθάσαμε στο ανατολικότερο άκρο της Grande Terre, την χερσόνησο στο Point de Chateau. Η ακτογραμμή είναι σε πολλά σημεία τραχιά και μου θύμισε τις ακτές της Βρετάνης. Ατενίζοντας τη θάλασσα εντυπωσιάστηκα από την ένταση του ανέμου και τα πανύψηλα κύματα που κτυπούσαν την ακτή.

Απορροφημένος από το θέαμα και τη μανία μου να φωτογραφίσω όσες περισσότερες γωνίες μπορούσα, δεν πρόσεξα ένα ζευγάρι που με πλησίασε. Είχαν κάποιες φωτογραφικές απορίες που ήθελαν να τους λύσω και κουβεντιάζοντας, με μεγάλη μου χαρά διαπίστωσα ότι ήξεραν αρκετά πράγματα για την Ελλάδα, μετά την καλή φήμη που είχαμε αποκτήσει από τους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας. Άδραξα και εγώ όμως την ευκαιρία να μάθω ορισμένα πράγματα για τη Μαρτινίκα, την πατρίδα τους, που βρίσκεται νότια της Γουαδελούπης και έχει αρκετά κοινά με εκείνη.

Το μεσημέρι είχε φθάσει και η βουτιά στη διπλανή απάνεμη ακτή φάνταζε μονόδρομος. Εκεί κοντά, ανάμεσα στις δύο παραλίες, υπάρχει και ένα παραθαλάσσιο ταβερνάκι όπου μπορείτε να απολαύσετε ένα μενού με αστακό για δύο άτομα γύρω στα €35.

Συνεχίσαμε μέσα από την καταπράσινη φύση και φθάσαμε στην περιοχή Le Moule όπου βρίσκεται το διασημότερο εργοστάσιο παραγωγής ρουμιού στη Γουαδελούπη, το Damoiseau, στη διεύθυνση Route D 101, Bellevue, 14 χλμ. από το Saint Francois. Παρακολουθήσαμε όλη τη διαδικασία παραγωγής του και η διάχυτη αισθησιακή μυρωδιά του μάς ζάλισε με την έντασή της. Η περιεκτικότητα σε αλκοόλ φθάνει πολλές φορές τους 50 βαθμούς και με την προσθήκη αρωμάτων πωλείται στην μπουτίκ του εργοστασίου σε διάφορες ποικιλίες, που δεν θα ξέρετε ποια να πρωτοδιαλέξετε.

ΒOREIA ΒASSE TERRE: ΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΣΤΗΝ ΕΔΕΜ
Η Basse Terre είναι το συγκλονιστικότερο κομμάτι της Γουαδελούπης και για να το απολαύσετε σας συστήνουμε να το γνωρίσετε με δύο επισκέψεις, για να ρουφήξετε σταγόνα-σταγόνα τις εικόνες που θα σας κεράσει.

Ξεκινώντας το πρωί και για να αποφύγουμε την κίνηση της Pointe-A-Pitre, ο Φίλιπ μάς πέρασε από έναν περιφερειακό δρόμο που ξεκινάει από την είσοδο του Club Med και περνάει από καταπράσινους λόφους με πανέμορφες εξωτικές κατοικίες. Προσπερνώντας την πρωτεύουσα, και τη γέφυρα που συνδέει τα δύο νησιά που απαρτίζουν τη Γουαδελούπη, μας υποδέχθηκε μία φύση που θα μείνει για πάντα ανεξίτηλη στη μνήμη μου.

Εγκαταλείποντας τον κεντρικό δρόμο και χάρη στις ικανότητες του τζιπ, ανοίξαμε την πόρτα και μπήκαμε στην καρδιά του δάσους για να γνωρίσουμε τη χλωρίδα του νησιού. Το πρώτο δένδρο που μου κέντρισε την προσοχή ήταν ένα που έμοιαζε με τεράστια βεντάλια και λέγεται δένδρο του ταξιδιώτη. Ο μύθος θέλει να πήρε το όνομά του από το νερό που περιέχουν τα τεράστια φύλλα του και χρησίμευε για να δροσίσει τους πρώτους ταξιδευτές του νησιού.

Τα μονοπάτια ανάμεσα στο δάσος είναι πολύ στενά και το αυτοκίνητο πολλές φορές άνοιγε δρόμο ανάμεσα από τις τεράστιες φυτείες με μπανάνες που σκέπαζαν το φως του ήλιου. Διάσπαρτα παντού, υπήρχαν αβοκάντο, μάνγκο αλλά και πολύχρωμα λουλούδια, εξωτικά πουλιά που τραγουδούσαν το τραγούδι τους, και όλα μαζί ικανοποιούσαν και τις πέντε αισθήσεις στον υπέρτατο βαθμό.

ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ
Συνεχίζοντας βόρεια, κατευθυνθήκαμε στο παραθαλάσσιο Deshaies. Πρόκειται για ένα ονειρεμένο θέρετρο, από τα καλύτερα του νησιού, με υπέροχες μονοκατοικίες, πνιγμένες στο πράσινο.

Επόμενη στάση ήταν η δεύτερη ομορφότερη παραλία της Γουαδελούπης, η Grand Anse. Ένα καταπράσινο βουνό έσβηνε αργά στη χρυσαφένια άμμο και τα τιρκουάζ νερά. Η Καραϊβική μάς έκλεινε το μάτι πονηρά και δεν χρειάσθηκε μεγάλη προσπάθεια εκ μέρους της για να μας πείσει να βουτήξουμε στην αγκαλιά της.

Ένα γραφικό εστιατόριο κάτω από τα δένδρα μάς προσέφερε άλλη μία γευσιγνωσία του νησιού, ξεκινώντας όπως πάντα με ένα δροσιστικό Planteur, το τοπικό ποτό του νησιού, μίγμα από ρούμι και λικέρ.

Αφήνοντας την Grand Anse, η διαδρομή είναι ένα ταξίδι στο όνειρο. Ένας ανηφορικός φιδίσιος δρόμος διασχίζει καταπράσινους μικροσκοπικούς κολπίσκους για να καταλήξει σε ένα τούνελ από τα κατακόκκινα δένδρα της Γουαδελούπης, τα Flamboyant, σε κυπαρισσί φόντο.

Το φως του ήλιου έμοιαζε να αναβοσβήνει από κάποιο αόρατο χέρι και είχαμε φθάσει πια στην καρδιά του εθνικού δρυμού της Γουαδελούπης που καλύπτει 30.000 εκτάρια και δημιουργήθηκε το 1970. Είναι μια περιοχή-ζούγκλα, κυριολεκτικά, την οποία διασχίζουν χιλιάδες μικρά ποτάμια που ανακυκλώνουν διαρκώς το νερό τους χάρη στις συνεχείς βροχοπτώσεις.

Σε αυτό το τροπικό δάσος, πολλές φορές αναγκασθήκαμε να διασχίσουμε κρεμαστές γέφυρες, να θαυμάσουμε υπεραιωνόβια δένδρα με θεόρατους κορμούς και να έρθουμε τετ-α-τετ με τη χλωρίδα και πανίδα της επίγειας αυτής Εδέμ. Η ημέρα τελείωσε στον μαγικό καταρράκτη Crayfish, όπου, για να δροσιστούμε στα παγωμένα νερά του, ακροβατήσαμε πολλές φορές πάνω σε γλιστερές πέτρες, αλλά η συνολική εμπειρία ήταν από τις καλύτερες αναμνήσεις του ταξιδιού.

ΝΟΤΙΑ BASSE TERRE
Τo καλύτερο και συγκλονιστικότερο σημείο της Γουαδελούπης, ο Φίλιπ μας το φύλαγε για το τέλος - ίσως για να μας κάνει να μείνουμε αιώνια ερωτευμένοι μαζί της. Οι τρεις καταρράκτες Carbet είναι από τους εντυπωσιακότερους της Καραϊβικής. Ο ένας τρέχει διαδοχικά κάτω από τον άλλο, με ύψος 125, 110 και 25 μέτρα αντίστοιχα. Οι δύο μεγάλοι διακρίνονται μόνο από μακρινή σχετικά απόσταση, ενώ ο τρίτος είναι κρυμμένος στη ζούγκλα.

Αφήσαμε το αυτοκίνητο στο parking, και για ένα εικοσάλεπτο ανεβοκατεβήκαμε σκαλοπάτια, διασχίσαμε στενά μονοπάτια και κρεμαστές γέφυρες μέσα από ένα πραγματικό δάσος της βροχής. Οι ήχοι που έφθαναν στα αυτιά μου με προετοίμαζαν για κάτι μαγικό. Όταν επιτέλους φθάσαμε στον δεύτερο καταρράκτη, η εικόνα που αντικρίσαμε, πάγωσε το χρόνο. Ένας πανύψηλος χείμαρρος νερού έπεφτε με δύναμη και οι δροσοσταλίδες που κατέκλυζαν την ατμόσφαιρα, ράντιζαν τα πάντα με μία ευεργετική δροσιά. Το σκηνικό ήταν ονειρικό και το δέος που με πλημμύρισε μπροστά σε μία τόσο εντυπωσιακή έκφανση της φύσης με συγκλόνισε. Ένα εσωτερικό πέπλο γαλήνης κάλυψε τους πάντες και μερικοί τολμηροί δεν δίστασαν να βουτήξουν στα κρυστάλλινα νερά. Αυτό το σημείο από μόνο του, πιστεύω ότι είναι το καλύτερο κίνητρο για να επισκεφθεί κανείς τη Γουαδελούπη. Ο πρώτος καταρράκτης αξίζει και αυτός μία επίσκεψη, χρειάζεται όμως περπάτημα και αναρρίχηση 2 ωρών για να τον απολαύσει ο επισκέπτης.

ΛΙΓΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού ήταν οι ιθαγενείς Carribeans. Η ιστορία αρχίζει να καταγράφεται με τη δεύτερη εκστρατεία του Χριστόφορου Κολόμβου. Αγκυροβολώντας έξω από το νησί, εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά του και το ονόμασε Γουαδελούπη από έναν τόπο προσκυνήματος της Ισπανίας, την Santa María de Guadeloupe.

Μετά την ανακάλυψή του, το νησί αποτέλεσε σταθμό ανεφοδιασμού του Ισπανικού στόλου. Σιγά-σιγά όμως, οι Άγγλοι, οι Γάλλοι και οι Ολλανδοί συνειδητοποίησαν τη στρατηγική σημασία του και το έβαλαν στο μάτι. Το 1635, ο Lienard de L' Olive καταλαμβάνει τη Γουαδελούπη, σηματοδοτώντας την έναρξη της αποικιοκρατίας της.

Κυνηγώντας τους ιθαγενείς, η αύξηση των καλλιεργήσιμων εδαφών προκάλεσε ένα ισχυρό μεταναστευτικό ρεύμα από τους φτωχούς της Γαλλίας, αλλά και το ξεκίνημα του δουλεμπόριου από τις ακτές της Δυτικής Αφρικής.

Η δουλεία γνώρισε μέρες δόξας, και ήταν από τους βασικούς λόγους της οικονομικής άνθισης του νησιού, που οδήγησε τους συμμάχους σε πολεμικές συρράξεις μεταξύ τους. Το τέλος του καθεστώτος της δουλείας υπογράφτηκε με νόμο στις 27 Απριλίου του 1848 δίνοντας μία ανάσα σε όλους. Στα χρόνια των δύο παγκοσμίων πολέμων, το νησί δοκιμάστηκε σκληρά και το 1946 μαζί με τη Μαρτινίκα αποτέλεσε προέκταση των Γαλλικών εδαφών.

ΦΥΤΕΙΑ GRAND CAFE
Το σημαντικότερο εξαγώγιμο προϊόν της Γουαδελούπης είναι η μπανάνα. Το καλύτερο μέρος για να γνωρίσετε από πρώτο χέρι τα στάδια παραγωγής της, είναι η φυτεία GRAND CAFE. Θα την συναντήσετε στην Basse Terre στην περιοχή Belair και στον παραλιακό δρόμο που συνδέει την Point-A-Pitre με την πόλη Basse Terre. Περνώντας το Capesterre και πριν την Saint Marie θα στρίψετε αριστερά όπου θα την συναντήσετε μετά από 25 χλμ. Εκεί θα ανακαλύψετε το μαγικό κόσμο της «Plantation Grand Cafe».

Μέσα σε αυτόν το μικρό παράδεισο θα αποκτήσετε μια εικόνα της πραγματικότητας της Γουαδελούπης. Με την άφιξή σας θα σας υποδεχθεί μία πλούσια βλάστηση γεμάτη από χρώματα και αρώματα. Ένα μονοπάτι από τριαντάφυλλα, βανίλιες και φυτείες καφέ θα σας οδηγήσει σε μία τεράστια έκταση όπου καλλιεργούνται όλα τα είδη μπανάνας. Θα μπορέσετε να επιβιβασθείτε σε ένα βαγονέτο για να γνωρίσετε όλα τα στάδια παραγωγής της και τις συνθήκες εργασίας στη φυτεία. Το ωράριο εργασίας είναι 6-12, αλλά οι εργάτες πληρώνονται για οκτώ ώρες απασχόλησης λόγω της κούρασης που απαιτείται.

Στο αγρόκτημα λειτουργεί εστιατόριο και μπουτίκ που πουλάει λικέρ και μπανάνες κατ' ευθείαν από την παραγωγή. Στο χώρο θα μπορέσετε να επισκεφθείτε και μία παραδοσιακή κατοικία, όπου θα εντυπωσιασθείτε από την καλαισθησία της και την εσωτερική διακόσμηση.

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΔΕΜ
Με βαριά καρδιά επιστρέψαμε στο τζιπ για να γνωρίσουμε και τα άλλα μέρη της Νότιας πλευράς της Basse Terre. Επόμενος προορισμός, οι πρόποδες του ηφαιστείου Soufriere που το ύψος του φθάνει τα 1.467 μ. Χαρακτηριστικό δείγμα της μοιρολατρικής διάθεσης που κατέχει τους κατοίκους της Γουαδελούπης είναι και το γεγονός ότι στις κατάφυτες πλαγιές του ηφαιστείου είναι κτισμένες πάρα πολλές καλαίσθητες εξοχικές κατοικίες, αγνοώντας την επικινδυνότητα της περιοχής (η έκρηξή του το 1976 ήταν καταστροφική και ολόκληρος ο πληθυσμός της Basse Terre εγκατέλειψε την περιοχή για έξι μήνες).

Πλησιάζοντας την κορυφή του κρατήρα, η ατμόσφαιρα μυρίζει θειάφι και τα σύννεφα καλύπτουν σχεδόν τα πάντα. Η πρόσβαση είναι εφικτή μόνο μέχρι κάποιο σημείο και αν είστε τυχεροί και η περιοχή δεν είναι καλυμμένη με ομίχλη, θα απολαύσετε μία συγκλονιστική θέα ολόκληρης της Γουαδελούπης.

Συνεχίζοντας, φθάσαμε στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νησιού, την Basse Terre, που το καλύτερό της αξιοθέατο είναι η φολκλορική υπαίθρια αγορά της με τις γεύσεις και τα αρώματα της Καραϊβικής.

Η ημέρα τελείωσε με επίσκεψη στους βοτανικούς κήπους της περιοχής. Πολύχρωμα λουλούδια από ολόκληρη την Καραϊβική κάλυπταν κάθε τετραγωνικό εκατοστό των κήπων και όλοι τα παρατηρούσαμε με έκπληξη και θαυμασμό αφού πρώτη φορά συναντούσαμε τέτοια πολυχρωμία αλλά και τόσα αρώματα. Το καλύτερο σημείο των κήπων είναι το εστιατόριο που βρίσκεται σε ένα ύψωμα. Από εκεί ψηλά απολαύσαμε την Κρεολική κουζίνα συντροφιά με το χρώμα των λουλουδιών και το τιτίβισμα των πουλιών που λειτουργούσαν σαν το καλύτερο ορεκτικό.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Καθώς το αεροπλάνο είχε αρχίσει να απογειώνεται, προσπαθούσα να αποτυπώσω στη μνήμη μου όσες περισσότερες εικόνες του παραδείσου που αποχαιρετούσα. Η Γουαδελούπη με είχε μαγέψει. Οι κάτοικοί της έχουν αυτή την ανεμελιά αλλά και μοιρολατρία της Καραϊβικής. Δεν πτοούνται από αναποδιές και κοιτάζουν πάντα μπροστά. Ρεαλιστές στο έπακρο, απολαμβάνουν τη στοργή και φροντίδα της Γαλλίας. Σε μία ερώτηση που έκανα στον Φίλιπ γιατί δεν φτιάχνουν γερά σπίτια να αντέχουν τις σποραδικές έστω επισκέψεις των τυφώνων, μου απάντησε ότι το κόστος είναι τεράστιο λόγω των μεταφορικών και εξάλλου η Γαλλία θα φροντίσει με επιδοτήσεις για την αποκατάσταση των ζημιών.

Φθάνοντας στην Αθήνα ήμουν σίγουρος ότι η πεταλούδα της Καραϊβικής, η Γουαδελούπη, θα συνέχιζε το σαγηνευτικό της χορό στη μνήμη μου και δεν θα έκαιγε τα φτερά της στο βωμό της λήθης.



Εργαλεία:

Επιστροφή στον προορισμό: Γουαδελούπη

 

Σχόλια χρηστών

Δεν υπάρχουν σχόλια από τους χρήστες.

Στείλτε το δικό σας σχόλιο

Πρέπει να συνδεθείτε για να στείλετε το δικό σας σχόλιο.

ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΒΟΜΒΑ για την Αμφίπολη: Δεν είναι απλά ένας ΤΑΦΟΣ αλλά...!!! Μιλάμε για ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ που φέρνει ΣΕΙΣΜΟ

ΒΟΜΒΑ για την Αμφίπολη: Δεν είναι απλά ένας ΤΑΦΟΣ αλλά...!!! Μιλάμε για ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ που φέρνει ΣΕΙΣΜΟ

Άραγε ποια θα ήταν σήμερα η αξία ενός αρχαίου ταλάντου χρυσού; Πως θα μπορούσε να μετρηθεί η αξία μερικών κιλών χρυσού..

Κωνσταντινούπολη: Όλα όσα χρειάζεσαι για αυτό το ταξίδι...

Κωνσταντινούπολη: Όλα όσα χρειάζεσαι για αυτό το ταξίδι...

Ενημερωθείτε για κάθε χρήσιμη πληροφορία και λύστε κάθε σας απορία για το ταξίδι σας στην ονειρική Βασιλεύουσα!

15 σημάδια πως μεγάλωσες πια για... φοιτητικά ξενύχτια!

15 σημάδια πως μεγάλωσες πια για... φοιτητικά ξενύχτια!

Η φάση είναι... «τα καημένα τα νιάτα τι γρήγορα που περνούν!» Αν αναγνωρίζεις κι εσύ κάποια από τα παρακάτω, welcome to..
 

Στοκατζίδικα 2014: Φθηνές αγορές στην Αθήνα

Στοκατζίδικα 2014: Φθηνές αγορές στην Αθήνα

Μπορεί οι χειμερινές εκπτώσεις να αργούν ακόμη, αλλά υπάρχουν μερικές διευθύνσεις, όπου η... κατάρρευση τιμών καλά..

Ο παράδεισος σε 44τ.μ.! Δείτε ένα ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ διαμέρισμα από τη Σουηδία!

Ο παράδεισος σε 44τ.μ.! Δείτε ένα ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ διαμέρισμα από τη Σουηδία!

Στις σύγχρονες πολυκατοικίες δεν είναι ασυνήθιστα τα διαμερισματα με ένα χώρο... οpen space apartments!! Καθώς όταν..

10 must πεζόδρομοι της Αθήνας για υπαίθρια ποτάκια

10 must πεζόδρομοι της Αθήνας για υπαίθρια ποτάκια

Είναι πεζοδρομημένα στενάκια, σφύζουν από ζωή - κυρίως νεολαία- και αποτελούν must για τη βραδινή σας έξοδο για..
 
 

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ

Ο Τάσος Δούσης σας προτείνει τα 25 ταξίδια που ΠΡΕΠΕΙ οπωσδήποτε να κάνετε!!!

Ο Τάσος Δούσης σας προτείνει τα 25 ταξίδια που ΠΡΕΠΕΙ οπωσδήποτε να κάνετε!!!

Πιστεύω ότι όλοι οι ταξιδιώτες κάνουν ένα µίνι προγραµµατισµό για το ποιες χώρες-προορισµούς..

10 Φθινοπωρινές Αποδράσεις σε κοντινή απόσταση από την Αθήνα![Εικόνες]

10 Φθινοπωρινές Αποδράσεις σε κοντινή απόσταση από την Αθήνα![Εικόνες]

Αναπολείς τις καλοκαιρινές σου διακοπές και σε πιάνει µελαγχολία; Αναθεώρησε παίρνοντας µια γεύση από το τι..

Το όνειρο σε 38τ.μ.!! Δείτε το πιο ΤΕΛΕΙΟ διαμέρισμα για singles!!!

Το όνειρο σε 38τ.μ.!! Δείτε το πιο ΤΕΛΕΙΟ διαμέρισμα για singles!!!

Όταν ζεις μόνο σου δεν χρειάζεσαι πολλά!! Να έχεις ένα μεγάλο σπίτι σημαίνει να έχεις πολύ χώρο που δεν χρησιμοποιείς...
 

Τα 6 καλύτερα σουβλάκια της Αθήνας!!!!

Τα 6 καλύτερα σουβλάκια της Αθήνας!!!!

Με το θέμα σουβλάκι θα σας ξαναενοχλήσω. Καθώς οι σουβλακερί εξαπλώνονται σαν επιδημία, πολύ μεγαλύτερη από την πείνα..

15 άκρως γοητευτικές πόλεις που πρέπει να δείτε στην Ιταλία!Απίθανες εικόνες

15 άκρως γοητευτικές πόλεις που πρέπει να δείτε στην Ιταλία!Απίθανες εικόνες

15 πόλεις με πολύχρωμα κτίρια,γραφικά τοπία,μεσαιωνικά αξιοθέατα...

Το πιο όμορφο ίσως καφέ της Αθήνας μοιάζει να βγήκε από το Παρίσι του 1920!

Το πιο όμορφο ίσως καφέ της Αθήνας μοιάζει να βγήκε από το Παρίσι του 1920!

Ένα μικρό σπίτι με ήσυχα και ζεστά χρώματα στους τοίχους και τα έπιπλα, γλυκιά διακόσμηση και ένα πικάπ να δίνει νότες..
 
 
 
Select language: Ελληνικά English Francais Espanol Deutsch Italiano Turkce Russian Chinese Bulgarian Portugues Magyar