Εκεί όπου η Μακεδονία «ακουμπά» την Ήπειρο και η Ελλάδα συναντά την Αλβανία, υψώνεται ένας ορεινός όγκος που κουβαλά στις πλάτες του την ιστορία αιώνων και την άγρια ομορφιά της ανέγγιχτης φύσης. Ο Γράμμος δεν είναι απλώς ένα βουνό· είναι ένα σύμβολο αντοχής και ένα καταφύγιο σπάνιων οικοσυστημάτων. Στην κορυφογραμμή του, σε υψόμετρο 2.350 μέτρων, κρύβεται ένα από τα πιο απόκοσμα θεάματα της ελληνικής επικράτειας: η Δρακόλιμνη Γκιστόβα.
Ένα γεωλογικό και μυθολογικό θαύμα
Η Γκιστόβα δεν είναι μια συνηθισμένη λίμνη. Κατέχει τον τίτλο της υψηλότερης και μεγαλύτερης αλπικής λίμνης της Ελλάδας, αποτελώντας ένα υδάτινο κάτοπτρο που παγιδεύει το γαλάζιο του ουρανού ανάμεσα στις τραχιές πέτρινες κορυφές. Με μήκος που φτάνει τα 250 μέτρα και βάθος που αγγίζει τα 10 μέτρα, το τοπίο παραμένει αναλλοίωτο εδώ και χιλιάδες χρόνια, προσφέροντας στον επισκέπτη μια εμπειρία απόλυτης σιωπής, διακοπτόμενης μόνο από τον ήχο του ανέμου.
Η γέννησή της, ωστόσο, στις συνειδήσεις των ντόπιων δεν οφείλεται μόνο στους παγετώνες. Ο λαϊκός μύθος μιλά για έναν καλόκαρδο δράκο που κατοικούσε στο χωριό. Όταν οι άνθρωποι τον έδιωξαν με σκληρότητα προς τις κορυφές, εκείνος, πικραμένος, στάθηκε να κοιτάξει για τελευταία φορά το σπίτι του. Το πρώτο του δάκρυ σχημάτισε μια μικρή λίμνη. Καθώς τον ανάγκαζαν να ανέβει ψηλότερα, εκεί που δεν θα έβλεπε πια κανέναν, το δεύτερο, μεγαλύτερο δάκρυ του δημιούργησε την κύρια Γκιστόβα. Ένα υδάτινο αποτύπωμα θλίψης που σήμερα αποτελεί πηγή ζωής.
Διαβάστε τη συνέχεια στο athensmagazine.gr
Δείτε επίσης
Aκολουθήστε μας στo Google News
